برای خلیج همیشه فارس

پرانده اند ز خوابت ، مگر، پری ها را ؟

که شوق تازه رسیده است بندری ها را ؟

تو تک ستاره ی منظومه ی زمین هستی !

که جمع کرده ای امروز ، مشتری ها را

که شور شعر شوی در خیال آدم ها

وشمس وحافظ وسعدی وانوری ها را..

شمال وشرق وجنوب وتمام مغرب را

بلوچ وترکمن و کرد و آذری ها را..

و گیسوان طلایی آسمان شده ای !

که باز کرده ای آغوش روسری ها را

کمی به رقص در آ ! ای خلیج آبی پوش !

تکان بده به تنت ، دامن زری ها را

 

دوباره سر زده طوفان ، به شط ساحل تو

تهاجم از همه سو می دود مقابل تو

صدای حادثه ، در های وهوی امواج است

جهان به سایه ی آرامش تو ، محتاج است

بگیر مادر من ! دست کودکانت را

دوباره باز کن آغوش مهربانت را !

که لحظه ها ، همه مست از لب شرابی توست

امید مردم دنیا ، به چشم آبی توست

 

پرانده اند زخوابت ،مگر ، پری ها را ؟

که شور تازه رسیده است بندری ها را ؟!

به زیر سایه ی عشق تو از رقیب ، چه باک !

که دیده ایم ز چشم تو ، دلبری ها را

دوباره سر زده طوفان ، بیا ! ز ریشه بزن

به موج سرکش خود ، این سبکسری ها را

خلیج آبی و ناب همیشه فارس تویی !

که خوانده اند ز نامت ، دلاوری ها را

غرور مردم خاور میانه ، دامن توست !

تمام کرده ای ای عشق ! مادری ها را

 

 غزل مثنوی برگزیده دومین کنگره ملی شعر خلیج فارس-سارا باختر


برای خلیج همیشه فارس